Świadczenie nie tylko dla seniorów
Świadczenie wspierające to forma finansowej pomocy dla pełnoletnich osób z niepełnosprawnościami, która ma pomóc w pokrywaniu kosztów codziennego funkcjonowania i szczególnych potrzeb.
Nie jest to świadczenie uzależnione od wieku. Mogą ubiegać się o nie osoby, które ukończyły 18 lat i spełniają określone warunki.
– Świadczenie wspierające to finansowa pomoc dla dorosłych osób z niepełnosprawnością, która ma ułatwić pokrycie kosztów codziennego życia, a także specjalnych potrzeb. Nie jest to świadczenie dla seniorów ani dodatek przyznawany po osiągnięciu określonego wieku. Może je otrzymać każda osoba pełnoletnia niezależnie od tego, ile ma lat – informuje Katarzyna Krupicka, regionalna rzeczniczka prasowa ZUS w województwie podlaskim.
Warunkiem jest odpowiednie orzeczenie potwierdzające niepełnosprawność oraz decyzja WZON określająca poziom potrzeby wsparcia na co najmniej 70 punktów.
Najpierw decyzja WZON
Osoba zainteresowana świadczeniem nie może od razu złożyć wniosku do ZUS. Pierwszym krokiem jest wystąpienie do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności (WZON) o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia.
Do wniosku należy dołączyć m.in. kopię aktualnego orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność oraz formularz samooceny dotyczący trudności w codziennym funkcjonowaniu.
WZON przyznaje odpowiednią liczbę punktów. Dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji z wynikiem wynoszącym co najmniej 70 punktów można wystąpić do ZUS o świadczenie wspierające.
Zmieniły się zasady ustalania punktów
Od 1 stycznia 2026 roku w przypadku osób, które po raz pierwszy ubiegają się o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia, punkty są przyznawane od dnia wydania decyzji.
Jeśli osoba posiada już decyzję, której ważność dobiega końca, nowy poziom potrzeby wsparcia ustalany jest od dnia następującego po dniu, w którym poprzednia decyzja przestała obowiązywać.
Inne zasady dotyczą sytuacji, gdy osoba posiada ważną decyzję, ale występuje o ponowne określenie poziomu potrzeby wsparcia z powodu pogorszenia funkcjonowania lub zmiany rodzaju potrzebnego wsparcia. W takim przypadku nowa liczba punktów obowiązuje od dnia wydania kolejnej decyzji.
Im więcej punktów, tym wyższa wypłata
Wysokość świadczenia wspierającego zależy od liczby punktów ustalonych przez WZON. Świadczenie stanowi od 40 do 220 proc. renty socjalnej.
Od 1 marca 2026 roku renta socjalna wynosi 1978,49 zł, co przekłada się na następujące kwoty świadczenia wspierającego:
- 70–74 punkty – 40 proc. renty socjalnej, czyli 792 zł miesięcznie,
- 75–79 punktów – 60 proc., czyli 1188 zł,
- 80–84 punkty – 80 proc., czyli 1583 zł,
- 85–89 punktów – 120 proc., czyli 2375 zł,
- 90–94 punkty – 180 proc., czyli 3562 zł,
- 95–100 punktów – 220 proc., czyli 4353 zł.
Kwoty świadczenia będą się zmieniać wraz z coroczną marcową waloryzacją renty socjalnej.
Dopiero potem wniosek do ZUS
Po uzyskaniu ostatecznej decyzji WZON można złożyć wniosek o świadczenie wspierające do ZUS.
Wniosek można przekazać wyłącznie elektronicznie – przez eZUS, portal Emp@tia albo bankowość elektroniczną.
W formularzu trzeba podać m.in. numer decyzji WZON, numer rachunku bankowego prowadzonego w Polsce oraz adres e-mail. Wniosek może złożyć również pełnomocnik.
Osoby, które potrzebują pomocy przy jego wypełnieniu, mogą skorzystać z bezpłatnego wsparcia pracowników ZUS.
Ważne: są tylko 3 miesiące
Istotny jest termin złożenia wniosku. Jeżeli dokument trafi do ZUS w ciągu 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja WZON stała się ostateczna, świadczenie co do zasady przysługuje od dnia ustalenia poziomu potrzeby wsparcia. Oznacza to możliwość otrzymania wyrównania.
Osoba uprawniona może również wskazać we wniosku późniejszą datę, od której chce otrzymywać świadczenie.
Jeśli natomiast wniosek zostanie złożony po upływie 3 miesięcy, świadczenie będzie przysługiwało dopiero od miesiąca, w którym dokument został złożony.
ZUS wypłaca świadczenie wspierające wyłącznie bezgotówkowo – na wskazany we wniosku rachunek bankowy prowadzony w Polsce.
Kto może otrzymać świadczenie?
O świadczenie mogą ubiegać się osoby pełnoletnie, które mają odpowiednie orzeczenie, a następnie uzyskały decyzję WZON przyznającą co najmniej 70 punktów potrzeby wsparcia.
Warunkiem jest również zamieszkanie w Polsce. Ze świadczenia mogą korzystać obywatele Polski, państw Unii Europejskiej lub EFTA, a także – po spełnieniu określonych warunków – inni cudzoziemcy legalnie przebywający w Polsce i mający dostęp do rynku pracy.
Wysokość pomocy zależy przede wszystkim od punktacji ustalonej przez WZON. W 2026 roku świadczenie wynosi od 792 zł do 4353 zł miesięcznie.
Napisz komentarz
Komentarze