Co kryje się pod korą starych drzew? W Wigierskim Parku Narodowym badano chrząszcze saproksyliczne

Drugie życie lasu

Martwe drewno na pierwszy rzut oka może wydawać się jedynie pozostałością po obumarłych drzewach. W rzeczywistości jest ono ważnym elementem leśnego ekosystemu i miejscem życia wielu organizmów.

Właśnie temu, co dzieje się z martwym drewnem, poświęcono projekt realizowany w Wigierskim Parku Narodowym. Dzięki wsparciu finansowemu na realizację zainteresowań i badań związanych z ochroną przyrody członek Stowarzyszenia PTSOP mógł przeprowadzić projekt dotyczący chrząszczy saproksylicznych.

Organizmy saproksyliczne to organizmy, które są ściśle związane z martwym drewnem. Ich obecność jest związana więc z tymi fragmentami lasu, w których znajdują się zamierające lub martwe drzewa.

Martwe drewno źródłem życia

Jak podkreślają autorzy projektu, nawet 50 procent gatunków leśnych w mniejszym lub większym stopniu zależy od zamierających lub martwych drzew.

Oznacza to, że obumarłe drzewa nie są w lesie jedynie „martwym” elementem. Stanowią część naturalnych procesów zachodzących w ekosystemie i są związane z życiem wielu gatunków.

Martwe drewno może być miejscem bytowania organizmów, które wykorzystują je w różnych etapach swojego życia. Dlatego jego obecność ma znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej oraz prawidłowego funkcjonowania lasu.

Poszukiwano rzadkich gatunków

Jednym z głównych celów przeprowadzonych badań była weryfikacja występowania rzadkich gatunków chrząszczy saproksylicznych na terenie Wigierskiego Parku Narodowego.

Projekt pozwolił połączyć zainteresowanie entomologią, czyli nauką zajmującą się owadami, z praktycznym działaniem na rzecz ochrony przyrody.

Badania prowadzone w terenie pozwalają lepiej poznać organizmy związane z martwym drewnem i znaczenie tego elementu dla leśnego ekosystemu.

Więcej starych drzew, bogatsze życie lasu

Stare drzewa i martwe drewno mogą tworzyć warunki dla wielu organizmów, których obecność jest częścią naturalnego życia lasu. Dlatego pozostawianie martwego drewna w odpowiednich miejscach może mieć znaczenie dla zachowania przyrodniczego bogactwa terenów leśnych.

Autorzy projektu zapowiadają, że szczegóły dotyczące odkryć dokonanych podczas badań zostaną przedstawione w kolejnych postach. Na wyniki i informacje o tym, jakie gatunki udało się odnaleźć podczas prac w terenie, trzeba więc jeszcze poczekać.